തോണ്ടല്ലേ .. വലിയ വില കൊടുക്കേണ്ടിവരും !!!!

കുട്ടികളുടെയും വലിയവരുടെയും പരിപാടി മൊബൈലിൽ തോണ്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്, കുറച്ചുനേരമെങ്കിലും ഇതങ്ങ് മാറ്റിവെച്ച് വല്ല കായികവിനോദത്തിലും ഏർപ്പെടുന്നത് നല്ലതല്ലേ ?  

വൈദ്യശാസ്‌ത്രസംബന്ധിയായ പഠനങ്ങൾ പറയുന്നത് നമുക്ക് തള്ളാൻ കഴിയില്ല, അതിൻ്റെ  പ്രത്യക്ഷ രൂപത്തിലുള്ള പരിണിതഫലം നാം നിരന്തരം കണ്ടുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.  അഡ്വാൻസ്ഡ് ടെക്നോളജിയുടെ ആഗമനം ഗുണങ്ങളെക്കാൾ ദൂഷ്യഫലങ്ങളാണെന്ന്  നാം കണ്ണടച്ച് ഉൾകൊള്ളുന്നു.  

"ഇ -ഫാസ്റ്റിംഗ്"

ഇന്റർനെറ്റിനെ കുറച്ചുനേരമെങ്കിലും ഉപവസിക്കുക,  ഓട്ടു മിക്ക ഞായറാഴ്ചകളിലും  ഞാൻ ചെയ്യുന്നൊരുകാര്യമുണ്ട് മൊബൈൽ ഓഫ് ചെയ്തു കിടക്കും പിന്നീട് മനസ്സിലായി മദാമ്മ പറഞ്ഞ "ഇ -ഫാസ്റ്റിംഗ്"  ആണെന്ന്.

ശാരീരികവും മാനസികവുമായ വികസനത്തിന് വേണ്ടി വിശ്രമവേളകളിൽ ചെയ്യുന്ന എല്ലാഅഭ്യാസമുറകളെയും കായികവിനോദമായി കാണാം.  കുട്ടികളുടെ മാനസികമായ വികസനത്തിന് വ്യത്യസ്തരീതിയിലുള്ള പഠനക്രമത്തോടൊപ്പംതന്നെ ശാരീരികമായുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ നിർബന്ധമാണ്.  എന്നാൽ ഏത് രീതിയിലുള്ള വ്യായാമമുറകളാണ് കുട്ടികൾക് ആവശ്യമുള്ളതെന്ന് മനസ്സിലാക്കുകതന്നെ വേണം, നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ആരോഗ്യത്തോടെ വളരാൻ അവരുടെ പഥ്യാഹാരത്തോടൊപ്പം തന്നെ ശാരീരിക വ്യായാമമുറകളൊക്കെത്തന്നെ പ്രധാനമെന്നതിൽ തർക്കമില്ല.  പണ്ടുകാലങ്ങളിൽ വയലോരങ്ങളിൽ ആടിപാടി നടക്കുമ്പോൾ ആരോഗ്യപരിപാലനത്തിനുതകുന്ന പല ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങളിലും കുട്ടികൾ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ എത്തിപ്പെടാറുണ്ട്.  ഇന്നത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ നമ്മുടെ കുട്ടികളിൽ എത്രപേർക്ക് ഇങ്ങനെ സാധിക്കാറുണ്ട് ?  

കുട്ടികളുടെ ആവശ്യത്തിന് വേണ്ടുന്ന ശാരീരിക വ്യായാമ പ്രവർത്തനങ്ങളിലേക്ക് എത്രകുട്ടികളെ നമുക്കെത്തിക്കാൻ പറ്റും, ഇതിനാർക്ക് സമയം ?  സ്പോർട്സ് അക്കാഡമികൾ നിങ്ങളുടെ വേവലാതികൾ ഇല്ലാതാക്കും.

കുട്ടികളെ മാനസികമായും  ശാരീരികമായും ഉയർത്തികൊണ്ടുവരാൻ ഞങ്ങൾ പ്രതിജ്ഞാബദ്ധരാണ്

 

 

തെറ്റായ ധാരണ

കാരാത്തെ ഒരു ജീവിതശൈലിയാണ്, ചിലർ ഇത് വെറുമൊരു അടിപിടിക്കുള്ള ഉപാധിയാണെന്നാണ് തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്. പണ്ട് കാലത്ത് ഗുരുകുല വിദ്യാഭ്യാസമുണ്ടായിരുന്നല്ലോ, ഗുരുവിൻ്റെ വീട്ടിൽതാമസിച്ച് ജീവിതരീതികളും ധനുർവിദ്യകളും അഭ്യസിക്കുന്ന സമ്പ്രദായം നാം ചെറുപ്പംതൊട്ടേ കുചേലൻ്റെ കഥ പഠിച്ചപ്പോഴേ മനസ്സിലാക്കിയതാണ്. ഇന്നത് കുറഞ്ഞ സമയങ്ങളിലേക്ക് ചുരുങ്ങി, ഒരു ദോജോയിൽ അല്ലെങ്കിൽ കളരിയിൽ കുട്ടി ഒന്ന് - രണ്ട് മണിക്കൂർ ചിലവഴിക്കുകയാണ്, അവൻ്റെ ഗുരുനാഥനെയും അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മാർഗദർശനത്തെയും അക്ഷരംപ്രതി തൻ്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് പ്രാവർത്തികമാക്കുകയാണ്, നല്ലൊരു അധ്യാപകൻ തൻ്റെ സ്വഭാവത്തെയും തൻ്റെ അറിവിനെയും കുട്ടികളെ കാണിച്ച് കൊടുക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

എല്ലാ ക്‌ളാസ്സുകളുടെയും തുടക്കം ഒരു പ്രതിജ്ഞയോട് കൂടിയാണ് തുടങ്ങുന്നത്, ഇതിനെ "ദോജോകുൻ" എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ആധുനിക ലോകത്തിന് കരാത്തെ പ്രധാനം ചെയ്ത ആധുനിക കരാത്തെയുടെ പിതാവെന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രസക്ത ജാപ്പാൻ ഫിലോസഫറായിരുന്ന ആചാര്യ ഗിച്ചിൻ ഫിനോകോഷി വിഭാവനം ചെയ്ത 5 പ്രതിജ്ഞകളാണ് "ദോജോകുൻ"

1. SEEK PERFECTION OF CHARACTER
(HItos!! JInkaku Kanseini tsuttumoro kotto)
സ്വഭാവം നന്നാക്കാൻ ഓരോ നിമിഷവും പ്രയത്നിക്കുക, കരാത്തെ വെറുമൊരു ശാരീരികവികാസത്തിന് മാത്രമുള്ളതല്ല അത് ഓരോരുത്തരുടെയും സ്വഭാവഗുണത്തെ ദ്രുതഗതിയിലാക്കുന്നു.

2. BE FAITHFUL
(Hitosu !! Makatto no michi o momoru kotto)
സത്യസന്ധനും വിശ്വാസപ്രപ്തനുമാവുക , താൻ ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തിയിൽ 100 % ലോയലിറ്റി കാണിക്കുക.

3. ENDEAVOR
(HItos!! Doryoku no seishin yashinau kotto)
കഠിനാധ്വാനത്തിലൂടെ ആഗ്രഹിച്ചകാര്യങ്ങളിലേക്ക് എത്തി ചേരുന്നു എന്ന സത്യം തിരിച്ചറിയുക, കുറുക്കു വഴികൾ അപകട കാരികളാണെന്ന് നാം പഠിച്ചു. വിദ്യാർത്ഥികൾ സമൂഹത്തോടും കുടുംബത്തോടും സർവ്വചരാചരത്തോടുമുള്ള പ്രതിബദ്ധത ഉറപ്പുവരുത്തണം.

4. RESPECT OTHERS
(Reigi o omonsuru kotto)
ആചാര്യ ഗിച്ചിൻ ഫിനോകോഷി പറഞ്ഞത് "കരാത്തെ തുടങ്ങുന്നതും അവസാനിക്കുന്നതും ബഹുമാനത്തോട് കൂടിയാണ്, സദാചാരം ഏതൊരു കരാത്തെ വിദ്യാർത്ഥിയും പഠിക്കുകയും ജീവിതത്തിൽ അത് എല്ലായ്പ്പോഴും ഓർക്കുകയും വേണം. അന്യോന്യം സ്നേഹിച്ചും ബഹുമാനിച്ചും ജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ സന്തോഷത്തോടുകൂടി ജീവിക്കാം.

5. REFRAIN FROM VIOLENT BEHAVIOUR
(HItos!! Kekkino yuu o momoru kotto)

ശാരീരീരിക കായിക ക്ഷമയുള്ളവരൊരിക്കലും അത് ദുരുപയോഗിക്കാറില്ല, ആയതിനാൽ ജലത്തിൻ്റെ സ്വഭാവംപോലെയായിരിക്കണം, ജലത്തിന് ശാന്തമായി നിൽക്കാനും, വളരെ മെല്ലെയും വേഗത്തിലും ഒഴുകാനും കഴിയും നമ്മുടെ മനസ്സും അങ്ങനെ വിഭാവനം ചെയ്യണം. ആവശ്യത്തിന് മാത്രം ഉപയോഗിക്കേണ്ടതാണ് കായികബലം. അക്രമാസക്തതയിൽ നിന്നും തികച്ചും വിട്ടു നിൽക്കുക.

ഒരു കുട്ടി ചെറുപ്പ്രായത്തിൽത്തന്നെ നല്ലൊരു ഗുരുനാഥനെ ഏൽപ്പിച്ചാൽ നിരന്തര അഭ്യാസത്തിലൂടെ xമുകളിൽപ്പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അവനിൽ മുളപ്പിക്കാൻ വലിയ പ്രയാസമൊന്നും വേണ്ടിവരില്ലെന്നുറപ്പ്.

Photo : Sudarshan DEv taken in 2017

Soke Takeshi Kitagawa

SOKE TAKESHI KITAGWA 

Family Name Kitagawa

Takeshi Kitagawa is the founder of Shotokan style “SANKUKAI”.  He started learning Karate from the first student of Gichin Funakoshi, Sensei Nakayama.  Later after the death of Sensei Nakayama he continued learning Karate from Asai Sensei. He taught Traditional Shotokan to various people in and out of Japan, his teaching is on the basis of Japan Traditional Culture.

Early Life

Takeshi Kitagawa was born on January 8, 1957 in Imabari, Ehime Prefecture. His father, Yoshie Shiraishi was a well reputed School teacher. Mother, Hiroko Kitagawa brought him up with the help of his Grandmother Natsu Kitagwa. 

Most motivating story:  Takeshi was a child with disabilities, he could not stand on his legs without a support.  His Grand Mother took up the task of treating Takeshi, she used to carry him on her back all the way to the Doctor until he totally recovered of his disability, in an interview he shared that he still remembers the warmth of his Grand Mother.  It was Takeshi’s Grandmother who rejected the advice of taking up a wheal chair suggested by the Doctor.  He used an Iron cast to support his legs in his school days.  Gradually by his Grandmother’s support, regular exercise which he pursued with utmost discipline and his will power he overcame his disability.  He started learning Aikido and Kendo (Japanese Martial Arts) and started his journey in the field of martial arts.  He started learning Karate under Masatoshi Nakayama Sensei ( Direct Student of Funakoshi Sensei- The father of Modern Karate).  He continued his journey in Shotokan Karate under Sensei Tetsuhiko Asai after the demise of Sensei Nakayama in the year 1987.

Education: 

Chikami Primary School, Chikami Junior High School, Matsuyama Minami High School.

He graduated in Electronics from Kyusyu Sangyo University  九州産業大学.

Profession:

After the completion of his Graduation in Electronics he started the job in a Shipyard in various fields like Radio, VHF, GPS and Mouse Key. The company become bankrupt he started his own company of Baby Wears.

He become bit popular in his village after winning some of the championship in Japan he started teaching Shotokan Karate in some of the club.

In the year 1985 he formed SANKUKAI Shotokan Karate Club and was managing the branch class of JKA in Ehime Prefecture.

SANKUKAI

Meaning & Vision: The word SANKUKAI is a combination of three words “San”, “KU” and “Kai”

‘San’ means make, ‘Ku’ means Karate and ‘Kai’ means an organization so internal meaning is

“To make an organization of good karateka”

In the year 1985 he formed SANKUKAI Shotokan Karate Club and was managing the branch of JKA in Ehime Prefecture. In the year 2009 Soke moved to New Jersey, Princeton, USA and started teaching by the name of Princeton University Shotokan Karate Club. Later the name of the club was changed in to Princeton Shotokan SANKUKAI in the year 2012 and a website www.princetonshotokan.com was built.  As an authentic Japan Shihan the website shown only the grade of 6^th DAN which he achieved in the 2007 even though he was awarded 7^th Degree Black Belt in his own Ryuha in the year 2011.  Those times the highest DAN was the 6^th only, later by many of the organizations had started publishing their founder’s higher degree as the required levels of work throughout the world.  He was awarded 8^th Degree Black Belt in SANKUKAI by the panel in the year 2015.  Takeshi preferred not to publish the higher degree in any of the records, to mark the respect of actual Japan system of Grading (Not Awarding).   Gradually in Europe and many of the Asian countries the highest degree of DAN was widely published by many of the leading organizations and the system was internationally approved. 

TEACHING HISTORY

Founder and Head instructor: Princeton Shotokan SANKUKAI, 2012-present

Instructor, Union City Karate Program 2011-present

Karate Specialist: Jewish Community Center of Princeton Mercer-Bucks Abrams Day Camp (grades K-6), July 2013-Aug. 2013

Instructor: “Karate for Kids” at Princeton Center for Yoga and Health, 2011-2013

Instructor: West Windsor afterschool program and enrichment classes, 2011

Head coach: Japan Karate Shotorenmei (JKS) division, Union City Karate, Union City, New Jersey, 2010-present

Head instructor: Princeton University Shotokan Karate Club, 2009-2011

Founder and head instructor: SANKUKAI Shotokan Karate Club, Japan, 1995-2009

Shuzeki Shihan, SANKUKAI World Organization (SWO) 2020 to the present

LICENSES, AND QUALIFICATIONS, PROFESSIONAL AFFILIATIONS

6^th degree black belt, awarded by Master Kagawa Masao, Japan, 2007

Referee license A (both kata and kumite)

Instructor license A (children and adults)

Licenses registered with the USA Karate (National governing body of the sport of karate) and the New York Traditional Karate League

7^th Degree of Black Belt awarded in SANKUKAI in the year 2011

8^th Degree of Black Belt awarded in SANKUKAI in the year 2015

Current DAN in own Ryuha (SANKUKAI)

9^th Degree Black Belt 2018

ACCOMPLISHMENTS AND AWARDS

Won Gold Medal in Osawa Cup, Las Vegas USA  April 2019

Award of Commendation, Union City Karate Recreation, New Jersey State Senate, 2014 -2015

Certificate of Appreciation, awarded by the New York Traditional Karate League, 2013

Best Referee of the Year, awarded by the New York Traditional Karate League, 2011

Recognized by the New Jersey Senate for service to the community, 2010

“Certificate of Merit,” Awarded by the state government in recognition of service to the community, 2004

2^nd place All-Japan Karate Championships, 2004

Japan Representative to Germany in a Youth Sports Workshop and Exchange, selected by the state government, 2003

Recognition

There was an inter country Cultural exchange program in between Germany and Japan  organized by the Government of Japan in which many Karate Instructors participated, Takeshi was selected from Ehime Prefecture for an Interview at Tokyo, Six Instructor were selected to represent Japan one of them was Takeshi Kitagawa.    It was a program of one month in Frankfurt, Göttingen, Amberg, Berlin and Munich where the exchange program took placed. The meeting with Mayors and Olympic Coaches and public School Teachers was a part of the program. There was a Public School Event where Takeshi demonstrated his Karate skill the news was published in German News Paper.

ONGOING ENGAGEMENTS

Self-Defense Seminars for the Princeton Japanese Community, 2016-present

Referee for the Ozawa Cup, 2014-present

Monthly seminars at Union City Karate, Union City, New Jersey, 2010-present

Self Defense COGNIZANCE. Inaugurated 21^st January 2020, Hyderabad, India.

SANKUKAI

SANKUKAI Foundation 1985.

SANKUKAI Shotokan Karate Club, Japan, 1995-2009

Princeton Shotokan SANKUKAI, 2012- to present

Nihon Shotokan Karate Do SANKUKAI – 2017

SANKUKAI World Organization (SWO) -2020

ADDITIONAL SEMINARS TAUGHT

2020

3^rd Open SANKUAKAI Invitational Seminar at Hyderabad, India

2019

Cozumel, Mexico

Chi rei Karate Work shop at Kingsbridge, United Kingdom

2018

Creekside Karate Club Workshop

Open speech and awareness of self defense and inauguration of Fight Back Club at Dayapuram Arts and College for Women, Kozhikode, Kerala- INDIA

2^nd Open Invitational Seminar at Chavakkad, Thrissure, Kerala- INDIA

Seminar at Ekarool, Balussery, Kozhikode, Kerala – INDIA

Open Invitational Seminar at Mukkam, Kozhikode, Kerala – INDIA

Seminar at Mananthavady, Wayanad, Kerala, INDIA

2017

Shotokan Workshops, Ehime and Hiroshima Prefectures, January

2016

Technical seminar at ESKA Karate Club, USA

Technical Seminar and Children’s Class, San Francisco, CA, March

Technical Seminars, Cleveland and Youngstown, OH, November 

2015

Technical Seminar, Cozumel, Mexico, June

Series of Technical Seminars and workshops, England, Scotland, Ireland, November

2014

Shotokan Workshops, Ehime and Hiroshima Prefectures, Japan, September

Technical Seminars, Cleveland and Youngstown, OH, November

2013

Technical Seminar, Detroit, MI, March

Shotokan Workshop, Ehime and Hiroshima Prefectures, Japan, September

Technical Seminars, Sri Lanka, September

Technical Seminars, Cleveland and Youngstown, OH, November

2012

Series of Technical Seminars and guest Examiner, Nottingham, England; Edinburgh, Scotland; Dublin, Ireland, November-December

2011

Technical Seminar, Youngstown, Ohio, November

Summer Shotokan Workshop, Detroit, Michigan, June

Technical Seminar and Children’s Class, Queens, New York, April

2010

Technical Seminar, Cleveland, Ohio, December

Technical Seminar, Youngstown, Ohio, December

Children’s Seminar, Detroit, Michigan, December

Technical Seminar and Children’s Class, Ehime, Japan, May

2009

Technical Seminar, Cleveland, Ohio, September and November

2007

Guest instructor for regional practice, Columbus, Ohio, February

ADDITIONAL CONTRIBUTION IN JAPAN

Organized Annual SANKUKAI Shotokan Karate Club competition, attended by over 300 competitors, 2001-2007

Served as main Examiner for all SANKUKAI karate exams (color belt and black belt)

Organized one regional practice and one regional testing per year.

Additonal Skills

Badminton

Scuba Diving

Kayking

Table Tennis

Ice Skating

Horse Riding

SANKUKAI Japan Tour program 2018

ഒട്ടുമിക്ക കരാത്തെ പ്രേമികളുടെയും സ്വപ്നമാണ് കാരത്തെയുടെ ഉദ്ഭവക്ഷേത്രമായ ജപ്പാനിൽ പോവുകയും അവിടെ നിന്ന് ഒരുദിവസമെങ്കിലും പരിശീലിക്കുകയെന്നത്,  ഞാൻ പ്രീഡിഗ്രി പഠിത്തം കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ്   ഒരു പാസ്സ്പോർട്ട്  എടുക്കാമെന്നാലോചിക്കുന്നത് ആദ്യമെടുത്ത പാസ്‌പോർട്ടിൻ്റെ കാലാവധി തീർന്ന് രണ്ടാമത് ഗാസിയാബാദിൽ നിന്നും പുതുക്കി, ഉത്തരേന്ത്യയിലെ ചില കരാത്തെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ കൂടെ തുടർ കരാത്തെപഠനം നടത്തുമ്പോൾ ജാപ്പാനിലെങ്ങാനും പോവാൻ കഴിഞ്ഞാലൊന്നാലോചിച്ചായിരുന്നു പാസ്പോർട്ട്  പുതുക്കിയത്  ഒരു വിസപോലുമടിക്കാതെ രണ്ടാമത്തേതിൻ്റെ കാലാവധിയും തീർന്നു.  അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് എൻ്റെ  ഗ്രാൻഡ് മാസ്റ്റർ സൊക്കെ തക്കേഷി കിറ്റഗാവ ജെ.കെ.എ തുടങ്ങിയുള്ള പരിശീലന പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ എന്നോട് പറഞ്ഞത്, അങ്ങനെ മൂന്നാമത്തെ പാസ്സ്പോർട്ടിൽ  വളരെയേറെ മാനസിക പിരിമുറുക്കങ്ങളനുഭവിച്ചാണെങ്കിലും ജാപ്പാൻ വിസയടിക്കാൻ സാധിച്ചു 

ആദ്യമേതന്നെ ഓപ്പൺ ഇൻവിറ്റേഷനൽ പ്രോഗ്രാമായിരുന്ന  ജാപ്പാൻ പരിശീലനപരിപാടികൾ എന്തോകാരണവശാൽ എന്നെ വിളിച്ച് ആരാഞ്ഞ എൻ്റെ  കരാത്തെ സുഹൃത്തുക്കൾക് വരാൻ സാധിച്ചില്ല. 

ജെ.കെ.എ ഹെഡ്ക്വാർട്ടേഴ്സിലെക്ക് ആദ്യദിവസം പരിശീലനത്തിന് പോവുമ്പോൾ ഏറ്റവും ഉത്ഖണ്ഠയും വേവലാതിയും നിറഞ്ഞ ഒന്നായിരുന്നു, ഒരു  ജെ.കെ.എ  മെമ്പറല്ലാത്ത എന്നെ എങ്ങനെയായിരിക്കും ആവുടത്തെ മാസ്റ്റർമാർ കാണുകയെന്ന  വേണ്ടാത്ത ആലോചനയായിരുന്നു കാരണം .  പരീശിലന ഹാളിൽ കയറിയപ്പൊത്തന്നെ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന മുതിർന്ന മാസ്റ്റർമാരെ കണ്ടപ്പോഴേ വേവലാതി ഒട്ടുമിക്കതു എവിടെയോ ഓടിയൊളിച്ചു, എന്തോ ഒരു പോസിറ്റീവ് എനർജി എന്നിലേക്ക് അവരിലൂടെ വന്നെന്നുപറയാം.  എല്ലാം വളരെ ചിട്ടയോടെയായിരുന്നു, പരിശീലന സമയത്തിന് മുമ്പുതന്നെ ഞങ്ങൾ അവിടെത്തിയിരുന്നു, വെറുതെ തലങ്ങും വിലങ്ങും ഫോട്ടോ എടുക്കരുതെന്ന് നിർദ്ദേശമുണ്ടായിരുന്നു ആയതിനാൽ ഒന്നോ രണ്ടോ ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോ എടുത്തു,  പത്തുമണിക്ക് നടക്കാനിരുന്ന പരിശീലനം യാസാവോ ഹൻസാക്കി (7th
DAN JKA) സെൻസിക്കായിരുന്നു ചുമതല,  ഞങ്ങളുടെ ഭാഗ്യമാണെന്ന് തോന്നുന്നു ഹൻസാക്കി സെൻസി അഞ്ചുമിനിറ്റ് നേരത്തെ ദോജോയിലേക്ക് വന്നു, അത് കൊണ്ട് തന്നെ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ   കൂടെ ഒരു ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ പറ്റി. 

പരിശീലനം തുടങ്ങിയപ്പോഴെ  ഹൻസാക്കി സെൻസിയോട്  എന്നെ പറ്റിയും ഷിജിത്ത് സെൻസിയെപ്പറ്റിയും സൊക്കെ പറഞ്ഞിരുന്നു, കിഹോൺ തുടങ്ങിയപ്പോഴേ ഓരോ മൂവ്‌സും  ഹൻസാക്കി സെൻസി കറക്റ്റ് ചെയ്യാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വന്ന സെനി സെൻസിയെയും വേദാന്തിനെയും പക്ഷപാതമില്ലാതെ  ഹാൻസാക്കി സെൻസി ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു  തെക്കിയും ജിയോണും തുടങ്ങിയപ്പോഴും ഹൻസാക്കി സെൻസി ഞങ്ങളെ പ്രേത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു   ഒരു നോൺ ജെ കെ എ മെമ്പറാണെന്ന് ഒരു നിമിഷം പോലും പരിശീലനസമയത്തെനിക്ക് തോന്നിയില്ല , ഇങ്ങനെയുള്ള  കരാത്തെ കൾച്ചർ എന്നും നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് വക്കാവുന്നതൊന്നായി ഞാൻ കാണുന്നു. പരിശീലനം കഴിഞ്ഞപടി തന്നെ അടുത്ത ബാച്ച് അവിടെ തയ്യാറായിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ബാച്ച് പരിശീലകനായ നാക്ക സെൻസിയും അവിടുണ്ടായിരുന്നു, പെട്ടെന്ന് തന്നെ പുറത്തേക്ക് പോവണമെന്ന് അവിടുള്ള ഒരു മുതിർന്ന മഹിളാ സെൻസി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞതിനാൽ കൂടുതൽ ഫോട്ടോയും മറ്റും എടുക്കാൻ പറ്റിയില്ല,

ഏതായാലും ഹൃദയത്തിലെ ഡ്രൈവിൽ എല്ലാ ചിത്രങ്ങളും ഹൈപിക്സൽ  ക്യാമെറയിൽ ഒപ്പിയെടുത്ത് സൂക്ഷിക്കാൻ പറ്റിയതിൽ സർവ്വ  ശക്തനോട് നന്ദി പറയട്ടെ.

സ്ത്രീ ശാക്തീകരണം ഒരു കരാത്തെപ്രേമിയുടെ കാഴ്ചപാട്

സമകാലീന വാദവിഷയങ്ങളിൽ ഒരു പക്ഷെ ഏറ്റവും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഒന്നാണ് "സ്ത്രീ സമത്വം" "സ്ത്രീശാക്തീകരണം" തുടങ്ങിയവ. എൻ്റെ കുട്ടികാലത്ത് അരിക്കുളത്ത് [കോഴിക്കോടിലെ ഉള്ളോട്ടുള്ള ഒരു പ്രശാന്തസുന്ദരമായ ഒരു ഗ്രാമം ] വിരുന്ന് പോകുമ്പോൾ മുതിർന്ന സ്ത്രീകൾ വെറുമൊരു മുണ്ടും മേല്മുണ്ടും അതല്ലെങ്കിൽ മേല്മുണ്ടില്ലാതെയും വയലോലകളിൽ കൊയ്ത് നടത്തുന്നത് കാണാൻ കഴിയുമായിരുന്നു. ഇന്ന് മെട്രോപൊളിറ്റൻ നഗരങ്ങളിൽ ഇതിനോട് സാദൃശ്യമുള്ള പല യുവതികളെയും കാണാറുണ്ട് "ഫാഷൻ" എന്ന ഓമനപ്പേരിലാണ് അതിനെ ന്യായീകരിക്കുന്നത്. രക്ഷിതാക്കൾ ഇതൊട്ടുംതന്നെ ഇഷ്ടപെടുന്നില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും, എന്ത് ചെയ്യാനാ... ലാളന അധികമാവുമ്പോൾ തൻ്റെ മക്കളെ ശകാരിച്ചാലോ തിരുത്താൻ ശ്രമിച്ചാലോ ഉണ്ടാവാൻ പോവുന്ന വിപത്തുകളെപറ്റി ചിന്താകുലരാകുന്നെന്ന സത്യം മറച്ചുപിടിച്ച് "എൻ്റെ മോള് ഭയങ്കര ബോൾഡാട്ടോ" എന്നൊരു പ്രസ്താവന അടിച്ച് വീശും.

എന്നാൽ തങ്ങളുടെ മക്കളെ എങ്ങനെ "ബോൾഡാക്കും" എന്നാലോചിക്കാൻ വളരെ ചുരുക്കം രക്ഷിതാക്കൾ മാത്രമെന്ന സത്യം വേദനാജനകമാണ്.

ഒരു പ്രത്യേക ലാഭത്തിന് സ്ത്രീ അവകാശങ്ങൾക് വേണ്ടി ഓടാൻ ഒരുങ്ങുന്ന ഫെനിമിനിസം കുലത്തോത്തൊഴിലാക്കിയവരുപോലും ഈ സ്ത്രീകളെയും പെൺകുട്ടികളെയും പൊതുസ്ഥലങ്ങളിലോ ഒറ്റപ്പെട്ടസ്ഥലങ്ങളിലോ യാത്രചെയ്യാനാവുന്നതരത്തിലാക്കാൻ എന്ത് കൊണ്ട് ശ്രമിക്കുന്നില്ല ? ഇനി ഇതിപ്പോ അടിപിടിക്കോന്നും കഴിയില്ലെന്ന പോരായ്മ മറച്ച് പിടിക്കുന്നവർ ആശയങ്ങളാൽ പോരാടിയേക്കാം; ആശയം നല്ലത് തന്നെ.

ഇന്ത്യൻ ചരിത്രത്തിൽ വളരെ വേദനയോടെ നോക്കുന്ന നിർഭയ, ഒരു പക്ഷെ നല്ലൊരു കരാത്തെ മാഷുടെ കീഴിൽ പരിശീലിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ നിർഭയപൂർവം നിർഭയക്ക് കാലമാടന്മാരെ ചെറുക്കാൻ പറ്റുമായിരുന്നെന്ന് ചിന്തിച്ചുപോവുകയാണ്. അങ്ങനെ എത്ര നിർഭയമാർ പിച്ചിച്ചീന്തപ്പെടുന്നു ? ഇതിനൊരന്ത്യമുണ്ടോ ?

ശ്മശാനത്തിലും ആരാധനാലയങ്ങളിലും പോവുകായാണോ നമ്മുടെ സ്ത്രീസമൂഹത്തിന് ആവശ്യം?
മറിച്ച് ഏത് പാതിരാത്രിയിലും എവിടെയും സഞ്ചരിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്രം അവർക്ക് നേടികൊടുക്കുകയല്ലേ വേണ്ടത് ?

തൻ്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ സ്കൂളിലോ മറ്റ് വേലകൾക്കോ വീട്ടിൽനിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ ഓരോ രക്ഷിതാക്കളും നീറുകയാണ്. ദിനപത്രങ്ങളിലെ മാനഭംഗ കേസുകൾ ഈ ഭീതിയെ ഇരിട്ടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

രക്ഷിതാക്കളെ നിങ്ങൾ പേടിക്കണ്ട, ഞങ്ങൾ കരാത്തെ പ്രേമികൾ നിങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ ശരിക്കുമുള്ള "ബോൾഡാക്കാൻ" എന്നും നിങ്ങളുടെ കൂടെയുണ്ടാവും. ഇത്രമാത്രമേ ചെയ്യേണ്ടുള്ളൂ വീടിനടുത്തുള്ള ഏതെങ്കിലും നല്ല കരാത്തെ പോലുള്ള മാർഷൽ ആർട്സ് കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഇന്ന് തന്നെ പെൺകുട്ടികളെ കൊണ്ട് വിടൂ. ഇനിയിപ്പോ അവിടെയാക്കീട്ട് എങ്ങാനാവുമെന്നായിരിക്കും ചിന്ത. അതിനും ഉപായം പറയാം, കരാത്തെ പോലുള്ളആയോധനകലകൾ പഠിക്കാൻ വയസ്സ് ഒരു തടസ്സവുമാവില്ല നിങ്ങളും കുട്ടിയുടെ കൂടെ പരിശീലനത്തിലേർപ്പെടുക. അങ്ങനെ പഠിച്ച കാര്യങ്ങൾ ചെയ്ത് നോക്കാൻ ഒരു കൂട്ടാളിയുമായല്ലോ. ഒരിക്കലും ഒരു ബെൽറ്റിന് വേണ്ടി പരിശീലിക്കാതിരിക്കുക ബെൽറ്റല്ല പ്രധാനം,സ്വരക്ഷയാണ് പ്രധാനം. ബെൽറ്റ് തന്നാലേ നിങ്ങളിലെത്തിച്ചേരും. അങ്ങനെ ഒരു ബ്ളാക്ക് ബെൽറ്റ് നേടി അദ്യാപികയായാൽ പഠിച്ച വിദ്യകൾ ഒരുപറ്റം പെൺകുട്ടികളെ അഭ്യസിപ്പിക്കാനും കുറച്ച് പോക്കറ്റ്മണി സമ്പാദിക്കാനും കഴിയുമെന്നകാര്യം മനസ്സിലാക്കുക.

പെൺകുട്ടികളുടെ സുസ്ഥിരത ഭാവിക്കുവേണ്ടി നാമെല്ലാവരും ചേർന്ന് സെൽഫ് ഡിഫെൻസിലൂടെ നമ്മുടെ പെൺമക്കളെ സുസ്സഞ്ചമാക്കൻ ശ്രമിക്കാം.

*സങ്കൽപ്പമില്ലാത്ത ദോജോ* -Mu Nen Ryu-

[കഥ]

കരാത്തെയിലെ ഒട്ടുമിക്ക പ്രയോഗങ്ങളും ജാപ്പാനിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന ലെയ്‌ഡോ [വാൾ ] പ്രയോഗങ്ങളെ ചെറുക്കാനോ അല്ലെങ്കിൽ തെന്നിമാറാനോ ആയിരുന്നെന്ന് വിശ്വസിച്ച് വരുന്നു. അക്കാലത്തെ ഒരു കഥയാണിത്.

ഒരിക്കൽ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു പാവപ്പെട്ട വയസനുണ്ടായിരുന്നു, എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട അദ്ദേഹം തൊഴിൽ തേടി കാൽനടയാരംഭിച്ചു. കൈയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പണവും കരുതിയിരുന്ന കുറച്ച് ഭക്ഷണവും എല്ലാം തീർന്നു, ഇനിയിപ്പോ എന്താ ചെയ്യാ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തുമ്പോഴേക്ക് താൻ വിശന്ന് ചാവും. അങ്ങനെയായോചിമ്പോഴാണ് അടുത്ത ഒരു ദോജോ [മാർഷൽ ആർട്സ് പഠിപ്പിക്കുന്ന സ്കൂൾ] കണ്ടു, അതിന് മുന്നിൽ ഒരു ബോർഡ് ഇങ്ങനെ എഴുതിവെച്ചിരിക്കുന്നു:

" മാസ്റ്ററിനെ കട്ടാനയിൽ തോൽപ്പിച്ചാൽ ഈ ദോജോ നിങ്ങൾക് സ്വന്തമാക്കാം"

സാമർത്യക്കാരനായ വയസ്സന് വിശപ്പടക്കാനുള്ള പദ്ധതി ഉടലെടുത്തു, ഉടൻ തന്നെ ദോജോയുടെ വാതിൽക്കൽ മുട്ടി.

വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു ഒരു യുവാവ് മുന്നിൽ തല കുനിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്നു,
വളരെ ഗൗരവത്തോടുകൂടി വയസ്സൻ പറഞ്ഞു

"ഈ ബോർഡ് കണ്ടിട്ടാണ് വാതിലിൽ മുട്ടിയത്"

യുവാവ് വീണ്ടും "ബോ" [തല കുനിച്ച് അന്യോന്യം അഭിവാദ്യം ചെയ്യുക ] ചെയ്ത് വയസ്സനെ ദോജോയിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചിട്ട് അവിടെയുള്ള ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു.

ഉടൻതന്നെ ഒരു മഗ്ഗിൽ കുടിവെള്ളവുമായി വന്ന യുവാവിൻ്റെ കൂടെ അവിടത്തെ മുതിർന്ന ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയുമുണ്ടായിരുന്നു, വെള്ളം ഒരൂക്കിൽ വലിച്ചുകുടിച്ച വയസ്സൻ തന്നെ പരിചയപെടുത്തിപ്പറഞ്ഞു.

"എവിടെ നിങ്ങളുടെ മാസ്റ്റർ, അവരെ വിളിക്കൂ, അദ്ദേഹത്തിനോട് ഒരു കൈ നോക്കാനാണ് ഞാൻ വന്നത്"

ഇത് കേട്ട സൻപായി ഒരു തികഞ്ഞ സമുറായിയെ പോലെ സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു

" മാസ്റ്ററുമായി പയറ്റണമെങ്കിൽ ആദ്യം എന്നോട് ഒരു കൈ നോക്കണം"

"തമാശ കളിക്കാനുള്ള സമയംമില്ല, വേഗമാകട്ടെ, മാസ്റ്ററെ വിളിക്കൂ"

വളരെ കഠിനസ്വരത്തോടെ വയസ്സൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ സെൻപായി [ദോജോയിലെ മുതിർന്ന വിദ്യാർത്ഥി ] അതിയായ കോപം വന്നു, അതിഥിയായി പോയി, അതിലുപരി മാസ്റ്ററിൻ്റെ അത്രക്കും പ്രായമുള്ളയാളോട് അപമര്യാദകാണിച്ചാൽ മാസ്റ്റർ തന്നെയിയിവുടുന്നു പുറത്താക്കുമെന്നറിയുന്നത് കൊണ്ട്, ബോ ചെയ്ത് പറഞ്ഞു

"മാസ്റ്റർ ഇപ്പൊ വിശ്രമത്തിലാണ്, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മികവറിയണമെങ്കിൽ ഞാനിവുടത്തെ സെൻപായിയാണ് എന്നോട് പയറ്റിനോക്കിയാലും"

"ഹേ .. സെൻപായി, ഞാനാദ്യമേ പറഞ്ഞു തമാശ കളിക്കാനെനിക്ക് സമയമില്ല , ഇത് തികച്ചും വഞ്ചനയാണ്, മാസ്റ്ററിനെ തോൽപ്പിച്ചാൽ ഈ ദോജോ നിങ്ങൾക് സ്വന്തമാക്കാമെന്നാണല്ലോ എഴുതി വെച്ചത്, ഇത് തികച്ചും ചതിയാണ്"

വയസ്സൻ വിട്ടുകൊടുത്തില്ല, നിവൃത്തിയില്ലാതെ സെൻപായി മാസ്റ്ററിൻ്റെയടുത്തെത്തി കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു.

മാസ്റ്റർ തൻ്റെ കട്ടാനയുമായി ഓടി പൂമുഖത്തെത്തി തന്നെ വയസ്സനെ പരിചയപ്പെടുത്തി, വയസ്സൻ എഴുന്നേറ്റ് അഭിവാദ്യം ചെയ്തു

"ഞാൻ അങ്ങയോട് മത്സരിക്കാനാണ് വന്നതെന്ന് പറഞ്ഞു"

"ശെരി ഞാൻ തയ്യാർ, അങ്ങ് റ്റാറ്റാമിയിലേക്ക് വന്നാലും"
[മത്സരങ്ങൾ നടത്താനുള്ള കളമാണ് "റ്റാറ്റാമി"]
"സെൻസി താങ്കളുടെ കട്ടാന എടുത്താലും"

"അയ്യോ ഞാൻ കട്ടാന കൊണ്ടുവന്നില്ല"

"ശരി ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം കട്ടാന കടംതരാൻ പറ്റില്ല, തത്ക്കാലം ബോക്കെൻ ഉപയോഗിച്ച് പയറ്റിനോക്കാം"
[പരിശീലനത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന മരത്തിൻ്റെ കട്ടാന ]

വയസ്സനും മാസ്റ്ററും ബോക്കനുമായി റ്റാറ്റാമിയിൽ നിലയുറപ്പിച്ചു.

മാസ്റ്റർ നോക്കുമ്പോൾ വളരെ സാധാരണ നിലയിലുള്ള ചുവടിലാണ് വയസ്സൻ നിലകൊണ്ടത്, ആകെകൂടെ ഒരു സംശയം താനിന്ന് വരെ കാണാത്ത ഒരു തരം നിൽപ്പാണല്ലോയിത് ഈ വയസ്സൻ്റെ ശരീരത്തിൽ ഏതൊരാൾക്കും നിഷ്പ്രയാസം വെട്ടാൻ പറ്റും, പക്ഷെ ഇയാൾ അനങ്ങുന്നില്ലല്ലോ, സമുറായിയുടെ വിശേഷതായാണ് ക്ഷമയോടെ ആക്രമണത്തെ ചെറുക്കുകയെന്നത്. രണ്ടു പേരും അനങ്ങാതെ അന്യോന്യം കണ്ണിൽ നോക്കിനിൽപ്പാണ്. നല്ല ഒരു സമുറായി ഒരിക്കലും ആദ്യം ആക്രമിക്കില്ല, ഈ വയസ്സനെന്തൊക്കെയോ അറിയാം.

സത്യത്തിൽ വയസ്സൻ ഒരു ബോക്കെൻ തന്നെ തൊടുന്നത് ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാണ്, താൻ നിഷ്പ്രയാസം ആദ്യത്തെ വെട്ടിൽ തന്നെ പരാജയപ്പെടുമെന്ന് വയസ്സനറിയാം, കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു കുറച്ച് എന്തെങ്കിലും ഭക്ഷണവും ഇന്ന് രാത്രി അഭയവും നേടുക എന്ന ഒറ്റ അജണ്ടയായിരുന്നു വയസ്സനുള്ളത്, എപ്പോഴാണ് മാസ്റ്റർ തന്നെ അടിക്കുന്നത് അപ്പൊതന്നെ അടിയറവ് പറയാൻ തക്കം നോക്കിനിൽക്കുന്ന വയസ്സൻ്റെ കണ്ണിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ഏകാഗ്രതയാണ് മാസ്റ്റർക്ക് കാണാൻ സാധിക്കുന്നത്.

രണ്ട് പേരും അന്യോന്യം നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്, മാസ്‌റ്ററിൻ്റെ ക്ഷമയറ്റു, മെല്ലെ നീങ്ങി നീങ്ങി വയസ്സൻ്റെയടുത്തെത്തി അതിവേഗത്തിൽ തൻ്റെ ബോക്കെൻ ഉയർത്തിയടിക്കാൻ നോക്കിയതേയുള്ളു, വയസ്സാനിതാ മുട്ടിൽ കുത്തി അടിയറവ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

"ഹേ .. എന്താണിത് നാം പയറ്റിയില്ലല്ലോ"

ക്ഷമാപണത്തോടെ വയസ്സൻ പറഞ്ഞു

"വിശപ്പടക്കാനാണ് ഇങ്ങനൊക്കെ ഒപ്പിച്ചത്, തോറ്റാലും അങ്ങെനിക്ക് ഭക്ഷണവും താമസവും തരുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി"

പാരമ്പരാഗതമായിട്ടുള്ള ഒരു ചുവടുംവെക്കാനറിയാത്ത വയസ്സനെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത താൻ ആദ്യമേ തോറ്റിരുന്നു, പുറത്തെഴുതിവെച്ചത് ഏറ്റവും വലിയ പരാജയമെന്നും മാസ്റ്റർ മനസ്സിലാക്കി.

വയസ്സന് വയറ് നിറയെ ഭക്ഷണവും അന്ന് അവിടെ താമസിക്കാനുള്ള സൗകര്യവും ചെയ്യാൻ സെൻപായിയെ ചുമതലപ്പെടുത്തി.

പിന്നീട് സെൻസി [മാസ്റ്റർ ] തൻ്റെ സ്കൂളിൻ്റെ മുകളിൽ വലുതായി എഴുതിവെച്ചു

*സങ്കൽപ്പമില്ലാത്ത ദോജോ*

ഒരു ചെറിയ തിരിച്ചറിവ് സ്വയം തന്നെ ശുദ്ധമാക്കാനാവുമെന്ന് മാർഷൽ ആർട്സ് പ്രേമികളെ പഠിപ്പിക്കുന്ന *സങ്കൽപ്പമില്ലാത്ത ദോജോ*
"The school of No Thoughts" എന്ന തത്വം സ്വന്തം എല്ലാമെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന സമൂഹത്തിലെ എല്ലാവർക്കുമുള്ള പാഠമായും മാർഷൽ ആർട്സ് പ്രേമികൾ കാണുന്നു.

മറ്റാജുറോ വാൾപ്പയറ്റ് പഠിച്ച കഥ :

ജാപ്പാനിലെ വളരെ പ്രസക്തിനേടിയ ഒരു തറവാടായിരുന്നു യഗ്യു കുടുംബം. പരമ്പരാഗതമായി കട്ടാന എന്ന ഏകദേശം രണ്ടരയടിയും ഒരു കിലോയിൽ കൂടുതൽ ഭാരമുള്ള ബ്ലൈഡ് പോലെ മൂർച്ചയുള്ള ജാപ്പനീസ് വാൾ പയറ്റ് പഠിപ്പിച്ചുവരുന്ന ഒരു കളരി യഗ്യു കുടുംബത്തിലുണ്ടായിരുന്നു, അന്നത്തെ ഒട്ടുമിക്ക കട്ടാന പ്രേമികളും ഇവിടെയായിരുന്നു പഠിച്ചിരുന്നത്.

മാസ്റ്ററിൻ്റെ മകനായ മറ്റാജുറോ യഗ്യു മടിയനായിരുന്നു പിതാവിനോട് ശകാരം കിട്ടാത്ത ദിവസം വളരെ ദുർല്ലഭം. മടികൊണ്ട് കളരിയിൽ വരാത്ത മറ്റാജുറോവിനെ ഒരിക്കൽ പിതാവ് വീട്ടിൽനിന്ന് ഇറക്കിവിട്ടു.

പിതാവിനെ ജീവൻതുല്യം സ്നേഹിച്ചിരുന്ന മറ്റാജുറോ വാൾപയറ്റുപഠിക്കാൻതന്നെ തീരുമാനിച്ചു, അങ്ങനെ ഒരു നല്ല മാസ്റ്ററിനെതേടിയുള്ള യാത്രയായി ഗ്രാമഗ്രാമാന്തരങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം മാസ്റ്ററിനെത്തേടി തേടി അലഞ്ഞു. ഒടുവിൽ മൈലുകൾക്കപ്പുറത്ത് മൗണ്ട് ഫുട്ട്‌റാ എന്ന സ്ഥലത്തുള്ള ബൻസോ മാസ്റ്ററിനെപറ്റിയറിഞ്ഞ മറ്റാജുറോ അവിടെയെത്താൻ കാൽനടയാരംഭിച്ചു. ഒടുവിൽ ബൻസോ മാസ്റ്ററിൻ്റെയടുത്തെത്തി, തന്നെ സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി തനിക്ക് വാൾപ്പയറ്റ് പഠിക്കണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ചു,

"യഗ്യു കുടുംബം വാൾപ്പയറ്റ്‌ പഠിപ്പിക്കുന്നതിൽ അഗ്രഗണ്യന്മാരാണല്ലോ, താൻ അവുടെന്ന് എന്തുകൊണ്ട് മുഴുമിച്ചില്ല ?"

"ക്ഷമിക്കണം മാസ്റ്റർ, എൻ്റെ മടി കാരണം പിതാവ് ഇറക്കിവിട്ടതാണ്."

വളരെ സത്യസന്ധമായി കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചത്കൊണ്ട് മാസ്റ്ററിന് മറ്റാജുറോവിനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു, എന്നാലും ഇയാളൊന്ന് പരീക്ഷിച്ച്കളയാം.

"മടിയന്മാർക്ക് പറ്റിയ ഒരു പണിയല്ലല്ലോ ഇത് താനിതിന് അർഹനാണോന്ന് പരീക്ഷിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു."

"അയ്യോ മാസ്റ്റർ അങ്ങനെ പറയാതെ, കുറച്ച് ദിവസമായി ഭക്ഷണമൊന്നും വേണ്ടപോലില്ല, എന്നെ അങ്ങ് പഠിപ്പിച്ചാലും, ഞാൻ യഗ്യു കുടുംബത്തിലെ യോഗ്യാനായ പുത്രനാണെന്ന് എൻ്റെ എല്ലാമായ അച്ഛനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തണമെങ്കിൽ എനിക്കിത് പഠിച്ചേ തീരു, എന്നെ അങ്ങയുടെ ശിഷ്യഗണത്തിൽ എടുത്താലും "
"ഞാൻ ഇവുടത്തെ ദാസ്യപ്പണി ചെയ്ത് കൊള്ളാം "

മറ്റാജുറോവിലെ താത്‌പര്യം കണ്ട ബൻസോ മാസ്റ്റർ പറഞ്ഞു

"ശരി"

"മാസ്റ്റർ ഞാനിത് എത്ര വർഷം കൊണ്ട് പഠിക്കും"

"ഇനിയുള്ള ജീവിതം മുഴുവനും വേണ്ടിവരും"

"ഊഫ് , ശരി ഞാനിവിടെ അങ്ങയുടെ എല്ലാ ജോലിയും ചെയ്ത് പഠിക്കുകയാണെങ്കിൽ
എത്ര കൊല്ലം വേണ്ടിവരും ?"

"അങ്ങനെങ്കിൽ ഒരു പത്ത് കൊല്ലം വേണ്ടി വരും"

"മാസ്റ്റർ എൻ്റെ പിതാവ് വായാസ്സാവാറായി, അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ അവസാന കാലത്തിൽ പരിചരിക്കാൻ ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നു, എനിക്കിനി സമയമില്ല, കൂടുതൽ കഠിനാദ്വാനം ചെയ്‌താൽ എത്ര സമയമെടുക്കും ?"

" ഓ അങ്ങനെങ്കിൽ ഏകദേശം മുപ്പതോളം വർഷങ്ങൾ വേണ്ടിവരും "

"അയ്യോ മാസ്റ്റർ എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല, ആദ്യം പറഞ്ഞത് പത്ത് വർഷമെന്നാണല്ലോ ? ഞാൻ എന്ത് വേണമെങ്കിലും സഹിക്കാൻ തയ്യാറാണ്, വിശ്വസിച്ചാലും, ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ അങ്ങയുടെ എല്ലാ വീട്ടു വേലയും ഞാൻ ചെയ്തുകൊള്ളാം, എനിക്ക് നല്ല പാചകവുമറിയാം, ഈ കല പഠിക്കാൻ ഞാനെന്തും ചെയ്യാൻ തയ്യാറാണ്. "

"അതെയോ..... എന്നാ പിന്നെ ചുരുക്കം ഒരു എഴുപത് വർഷത്തോളം വേണ്ടിവരും, ഫലം പ്രതീക്ഷിച്ച് ധൃതിഗതിയിൽ പഠിച്ചാൽ ഒരിക്കലും ഈ കല പഠിക്കാൻ പറ്റില്ല, ക്ഷമയാണ് മാനദണ്ഡം"

"ഓ മാസ്റ്റർ എനിക്ക് മനസ്സിലായി, അങ്ങയുടെ ദാസനായി എന്നെ സ്വീകരിച്ചാലും, അങ്ങ് പറയുന്നത് വരെ അങ്ങയുടെ വീട്ടിലേ പണികൾ ചെയ്തു കൊള്ളാം കട്ടാനയെ പറ്റി ഒരക്ഷരം ഞാൻ പറയില്ല"

അങ്ങനെ ബൻസോ മാസ്റ്ററിന് വേണ്ട പലതരത്തിലുള്ള വിഭവങ്ങളും തയ്യാറാക്കി, തുണിയലക്കൽ തുടങ്ങി തൂത്തുവാരുന്നതുവരെയുള്ള എല്ലാ വീട്ട്പണികളും മറ്റാജുറോ ചെയ്ത് കാലങ്ങൾ കടന്ന് പോയി. ഏകദേശം മൂന്ന് വർഷങ്ങളായി മറ്റാജുറോ മറ്റ് കുട്ടികൾ കളരിയിൽ പരിശീലിക്കുന്നത് കണ്ട് വളരെയധികം ക്ഷമയോടെ വീട്ട് ജോലി ചെയ്തു.

ഒരു ദിവസം വസ്ത്രമലക്കികൊണ്ടിരിക്കുന്ന മറ്റാജുറോവിനെ ബൻസോ മാസ്റ്റർ തൻ്റെ "Wooden ബൊക്കെൻ" [കളരിയിൽ വാൾപ്പയറ്റിന് വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കുന്ന മരം കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ഡമ്മി കട്ടാന ] കൊണ്ട് വീശി അടിച്ചു.

"അയ്യോ ... ന്റമ്മോ " മൂന്നുലോകവും ഒരുമിച്ച് കണ്ടു. മാസ്റ്റർ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒന്നുമറിയാത്തമാതിരി അവിടന്ന് നടന്നകന്നു. എന്തിനാണ് തന്നെ അടിച്ചതെന്ന് ഒരുപിടുത്തവും കിട്ടിയില്ല.
പിറ്റേദിവസം നിലം തുടക്കുമ്പോൾ മാസ്റ്റർ പിന്നെയും ഒന്നുകൊടുത്തു ഇത്തവണയും ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ മാസ്റ്റർ അവിടുന്ന് നടന്നകന്നു. ഇങ്ങനെ ഇത് പതിവായി. എപ്പഴാ മാസ്റ്ററിൻ്റെ അടിവരുകയെന്നായി ആദ്യമൊക്കെ ദിവസത്തിലൊരിക്കലായിരുന്നിത്, ഇതിപ്പോ സമയവും കാലവുമൊന്നുംനോക്കാതെയാണ് പ്രഹരം.

ഇതിനെന്താ പ്രതിവിധി ..
ഒഴിഞ്ഞുമാറാതെ വേറെ വഴിയില്ല, രാത്രിയുറങ്ങുമ്പോൾ മാസ്റ്ററിൻ്റെ അടിപ്രയോഗം ആലോചിച്ച് എങ്ങനെ മാറണമെന്ന് ഒരു നിഴൽ പരിശീലനം നടത്തി, അതെ രക്ഷയുള്ളൂ ഇല്ലെങ്കി മാസ്റ്റർ എന്നെ ചമ്മന്ദിയാക്കും.

പിറ്റേന്ന്തൊട്ട് തൻ്റെ ഓരോ ചുവടും വളരെ വളരെ ശ്രദ്ധിച്ച് നടക്കാൻ തുടങ്ങി, പാചകം ചെയ്യുമ്പോൾ ചുറ്റ് ഭാഗവും നിരീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരിന്നു എപ്പോഴാ അടിവരുന്നതറിയില്ല, ആലോചിച്ച് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞതേയുള്ളു
ഡിം ... കണ്ടതും മാറിയതും ഒരുമിച്ച് കഷ്ടിച്ച് പുറത്തെ തോലിതൊട്ടുരുമ്പി മാസ്റ്ററിൻ്റെ "ബൊക്കെൻ"
പതിവുപോലെ ഒന്നുംസംഭവിച്ചില്ലെന്ന മട്ടിൽ മാസ്റ്റർ നടന്നകന്നു.

അന്ന് രാത്രി മറ്റാജുറോ ഒഴിയാൻ എന്തൊക്കെ ചെയ്യണമെന്ന് അതി കഠിനമായി പരിശീലനം ചെയ്തു, തൻ്റെ പിതാവ് പഠിപ്പിച്ച മുറകളൊക്കെ ഓർത്തോർത്ത് അതൊക്കെ പരിശീലിച്ചു.

പിറ്റേദിവസം മുറിയിലേക്ക് കയറിയ മറ്റാജുറോവിനെ ഒളിച്ച് നിന്ന മാസ്റ്റർ കൊടുത്ത് നല്ല വേഗതയിലും ശക്തിയിലും, മറ്റാജുറോ വളരെ നിഷ്പ്രയാസം അതിൽ നിന്ന് തെന്നിമാറി, പതിവുപോലെതന്നെ മാസ്റ്റർ നടന്നകന്നു.
പതിയും അല്ലാതെയുമുള്ള അടിയും അതിൽ നിന്ന് തെന്നിമാറലും ഒരു പതിവായി. പിന്നെ പിന്നെ ഒഴിഞ്ഞുമാറുന്നതോടൊപ്പം തൻ്റെ കയ്യിലുള്ള ചട്ടുകവും ചൂലും ഉപയോഗിച്ച് തടുക്കാനും മറ്റാജുറോവിന് കഴിഞ്ഞു.

ഒരു ദിവസം മാസ്റ്റർ ഒളിച്ചിരുന്ന് പതിവിലേറെ വേഗതയിൽ ഒരടി, അതിലും വേഗതയിൽ മറ്റാജുറോ ഒഴിഞ്ഞുമാറി ,

അയ്യോ ഇതെന്താ മാസ്റ്ററിൻ്റെ കയ്യിൽ വടിക്ക് പകരം വളാണല്ലോ.!!!!

ഒന്ന് പേടിച്ച മറ്റാജുറോ നോക്കുമ്പോൾ മാസ്റ്റർ പുഞ്ചിരിച്ച്കൊണ്ട്പറഞ്ഞു

"ഇനി തനിക്ക് പഠിപ്പിക്കാൻ എൻ്റെ കയ്യിൽ ഒരുവിദ്യയുമില്ല"

ബൻസോ മാസ്റ്ററിനോട് നന്ദിപറഞ്ഞുകൊണ്ട് സ്വന്തം ഗ്രാമത്തിലേക്ക് യാത്രായായി.

ഗ്രാമത്തിൽ തിരിച്ചെത്തിയ മറ്റാജുറോ പിതാവിനോട് ക്ഷമാപണം നടത്തി കളരിയിൽ തൻ്റെ ചാതുര്യം തെളിയിച്ചു.

പിന്നീട് യഗ്യു കുടുംബത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രഗത്ഭന്മാരിലൊളായി മറ്റാജുറോ സെൻസി അറിയപ്പെട്ടു , കട്ടാന പ്രേമികളെ പോലെ എല്ലാ മാർഷൽ ആർട്സ് പ്രേമികളുടെയും ഹരമാണ് യഗ്യു മറ്റാജുറോ സെൻസിയുടെ കഥ.